عاشق سرمست و بی پروا منم     

                                          بی خبر از خویش و ازدنیامنم

در دل دشت جنون اواره ام         

                                       گردبادسرکش صحرا منم

رنگ اسایش ندیدم در جهان 

                                      موج بی ارام این دریامنم

ازغم بی هم زبانی سوختم 

                                     شمع بی پروانه تنها منم

در نگاه سرکشم پنهان تویی    

                                      در دوچشم دلکشت پیدامنم

گرچه همچون شمع یکشب زنده ام  

                                                 فارغ از اندیشه فردا منم

بس که با جان و دلم امیختی   

                                      کس نداند این تو هستی یامنم